Gezien dur ‘nen gimmertse bril

22-04-2012 12:52

Soms denk ik wel 's trug an vruger jorre
Hoe ’t toen waor en hoe ’t naw is geworre
Ik weet nog dé de Indische mense nô Gimmert kwaome
Mense mi ’n donker ojterluk en vrimde naome

Gekleurde bojtelanders hanne we nog wannig gezien
Jao, zo’n pinda-lekka menneke misskien
Sommige mense daachte ’t wel te kanne verklaore
Die zinne, dé ze dur de hééjte zoon gebakke waore

Latter heb ik van zo’n Indische mevrouw vernomme
Dé iemes mi z’ne vinger langs heur hojd waor gekomme
Um te kiekjke of ze nie af zô gééjve
Jao, ge zaalt ’t mar belééjve

Dor waore zelfs mense die daachte
Dé ze nen baot mi half weelde konne verwaachte
Mense ojt de rimboe, die in strojje hutjes lagge
Die voochte mi pijl en boog en naw wierre weggejagge

Burgemister De Bekker ha ’t goewd bekeke
Dankzij hum zen die Indische mense hiejr nirgestreke
Voldittie an ’t Rijk z’n wense
Dan mag ie extra bouwe ok vur ajge mense

’t Hil project wiejr dur ’t Rijk gesteund
’t Bouwe hi de geminte an Sjef Hendriks gegeund
Die gaf al snel den bouw gestalte
Wier der wel of nie terecht gegrapt ovver ’t cementgehalte?

120 Wunninge moesse dé worre
Op de Mullenekker en de Berglorre
En zo iedereejn dé nog wit
Wierre die heus dur de geminte aangeklid

Sommige Gimmerse liejte merke hoe sjeloers ze waore
Worrum kriejge zaj ’t vur niks en waj moette ‘r vur spaore?
Mar zaj han nie te kiejze of te bepaole
Ze mosse tot de lèèste cent alles trug betaole

Toen ze immol hiejr waore, merkte we mi mekaor
Detter van halve weelde echt gin spraoke waor
Ze waore belééjfd, hil beskaofd en vriendelijk bovvendien
Dor konne waj nog van lééjre han we gaw zat gezien

In ’t begin mosse we nog an mekaore wenne
’t Waor nog ’n bietje aftaste en de zaok verkenne
Mar in de korste kirre waore we zowaor
Dikke vriende van mekaor

Zèèlf haak ok mi ’n gezin kennis gemakt
En waor mi die mense dik bevriend gerakt
Hééjl fijn mense, mar ’t gezin dé waor grööet
Dorrum holp ik ze af en toew ojt de nööet

Ojt dankbaorhajd mos ik dan komme ééjte
Ze han ’n rijsttoffel gemakt um nooit te vergééjte
Um hullie kookkunst moet ik ze roeme
Skaltjes mi vrimdighajd, te veul um op te noeme

Op ne kééjr krig ik ne loempia op minne burd
’n Deechtgevaauwe streuf mi gruunte, ik hatter nooit van gehurd
Mar ik ha de naom nie goewd onthaawe, ’t is toch wa
En vertèèlde tojs dé ik ne lampion gegééjte ha

Ik zô ne jepon vur d’r maoke en had ‘m in de pas
Mar toen ze kwam passe, riejp ik “mam ik rojk gas”
Dor bleek niks an de haand, terwel ik dé toch echt mèènde
Mar ’t waor knoflooklucht die ik toen nog nie kèènde

Ik aat hééjl gééjr nassie, liever dan ’n petatje
En krig van ne kok ’t recept dettie nuumde “alla padje”
Mar gezien z’ne bojkumvang daacht ik “alla paad”
’t Leek of ie al wat ie kòkte, zèèlf opaat

’n Mevrouw vroeg ’t recept vur erwtesoep ’n Hollands product
Toen ik ze latter tegekwam, vroeg ik of ’t waor gelukt
Ze zi “Jazeker, ik heb het gekund.
We hebben genoten, ieder een punt.

Zo lééjve we as vriende al 60 jaor stillekes hin
Ik zò wille dé alle bojtelanders zo zon zin
Laote we blèèj zen dé ze destijds kwaome
Ovver ons vur oordèèjl zôn we ons naw nog moete skaome.

Gemert 2012, Jo van den Elzen – van Berlo

Terug